W czasach, gdy homoseksualność uznawano za chorobę psychiczną, osoby homoseksualne spotykały się z ogromną stygmatyzacją, a ich orientację seksualną często postrzegano jako coś nienaturalnego czy wręcz dziwactwo. To właśnie wtedy amerykańska psycholożka Evelyn Hooker postanowiła zakwestionować powszechnie obowiązujące przekonania. Jej przełomowe badania, opublikowane w 1957 roku, pomogły zmienić historię psychologii i podejście do osób homoseksualnych.
W latach 50. XX wieku homoseksualność była przez wielu psychiatrów uznawana za zaburzenie psychiczne wymagające leczenia. Amerykańska psycholożka Evelyn Hooker postanowiła sprawdzić, czy istnieją naukowe podstawy takiego przekonania. W swoim badaniu porównała 30 homoseksualnych i 30 heteroseksualnych mężczyzn. Uczestników dobrano pod względem wieku, wykształcenia i ilorazu inteligencji. Następnie poddano ich testom psychologicznym, których wyniki oceniali niezależni eksperci. Rezultaty okazały się przełomowe. Nie stwierdzono istotnych różnic w poziomie przystosowania psychologicznego między obiema grupami. Eksperci analizujący wyniki testu Rorschacha nie potrafili również rozpoznać orientacji seksualnej uczestników z trafnością większą niż przypadkowa.
Odkrycia Evelyn Hooker podważyły przekonanie, że homoseksualność sama w sobie świadczy o zaburzeniach psychicznych. Jej praca stała się jednym z ważnych fundamentów dalszych badań nad orientacją seksualną. W 1973 roku Amerykańskie Towarzystwo Psychiatryczne (APA) podjęło decyzję o usunięciu homoseksualności jako takiej z klasyfikacji zaburzeń psychicznych DSM. Decyzja ta była wynikiem wieloletnich badań, debat naukowych oraz działań społecznych, a prace Hooker odegrały w tym procesie istotną rolę. Był to jeden z przełomowych momentów, który otworzył drogę do kolejnych zmian w postrzeganiu homoseksualności, zarówno w środowisku naukowym, jak i w społeczeństwie.
Źródła:
https://www.apa.org/topics/lgbtq/mental-health
https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/13417147/
https://www.apa.org/monitor/2011/02/myth-buster
